Εις τα Θεοφάνεια είγουν γενέθλια του Σωτήρος

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Λόγος ΛΗ΄ Εις τα Θεοφάνεια είγουν γενέθλια του Σωτήρος

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει πώς ο Χριστός ενδύεται με την ανθρώπινη σάρκα για να την κάνει αθάνατη: «Και αφού τιμωρήθηκε (ο άνθρωπος) προηγουμένους για τα πολλά αμαρτήματα (από τα οποία φύτρωσε η ρίζα της κακίας) από διάφορες αιτίες και διάφορους τρόπους, με τον λόγο, τον νόμο, τους προφήτες, τις ευεργεσίες, τις απειλές, τις τιμωρίες, τις πλημμύρες, τις πυρκαγιές, τους πολέμους, τις νίκες, τις ήττες, τα σημεία απ τον ουρανό, τα σημεία απ τον αέρα, τη γη και τη θάλασσα, με τις ανέλπιστες μεταβολές ανθρώπων, πόλεων και λαών, πράγματα τα οποία είχαν σκοπό στο να εξαφανιστεί η κακία, έχει ανάγκη τελικά από κάποιο πιο ισχυρό φάρμακο για τις φοβερότερες ασθένειες. Δηλαδή, τις αδελφοκτονίες, τις μοιχείες, τις επιορκείες, τις ανώμαλες επιθυμίες, και το χειρότερο και μεγαλύτερο από όλα τα κακά, την ειδωλολατρία και την μετατόπιση της προσκυνήσεως από τον δημιουργό στα δημιουργήματα. Και επειδή είχε ανάγκη από μεγαλύτερη βοήθεια, του δίδεται και τέτοια βοήθεια. Και η βοήθεια αυτή ήταν ο ίδιος ο Λόγος του Θεού, ο προαιώνιος, ο αόρατος, αυτός που δεν μπορεί να περιοριστεί, ο ασώματος, η αρχή που προέρχεται από την αρχή, το φως που προέρχεται από το φως, η πηγή της αθανασίας και της ζωής, το αντίγραφο του πρωτοτύπου κάλλους, η αναλλοίωτη σφραγίδα, η απαράλλακτη εικόνα, ο όρος και ο Λόγος του Πατέρα. Αυτός έρχεται στην ίδια την εικόνα Του (τον άνθρωπο), ντύνεται με σάρκα για χάρη της σάρκας και με πνευματική ψυχή για χάρη της ψυχής μου, καθαρίζοντας έτσι το όμοιο με το όμοιό του και γίνεται σε όλα τέλειος άνθρωπος, εκτός από την αμαρτία (Εβρ. δ΄15). Γεννήθηκε μεν απ την Παρθένο, της οποίας το σώμα και η ψυχή είχε καθαριστεί από πριν από το Πνεύμα (διότι έπρεπε μεν και να τιμηθεί η γέννηση, και να προτιμηθεί η παρθενία), παρέμεινε όμως Θεός και αφού προσέλαβε την ανθρώπινη φύση. Και έγινε ένα, από τα δυο αντίθετα. Από τη σάρκα δηλαδή και από το Πνεύμα, από τα οποία το ένα μεν έκανε το άλλο Θεό, ενώ το άλλο έγινε Θεός. Πόσο αξιοθαύμαστη, είναι αλήθεια, είναι η νέα ένωση! Πόσο παράδοξη είναι η σύνθεση! Αυτός που πάντα υπάρχει (ο Ών), δημιουργείται, πλάθεται ο αδημιούργητος, περιορίζεται ο απεριόριστος δια μέσου της πνευματικής ψυχής, η οποία μεσιτεύει στη θεότητα και δια μέσου της υλικής φύσεως της σάρκας. Εκείνος που δίνει τον πλούτο, γίνεται φτωχός. Διότι γίνεται φτωχός καθότι παίρνει τη σάρκα μου, για να γίνω εγώ πλούσιος με τη θεότητά του. Εκείνος που είναι πλήρης αδειάζει. Διότι αδειάζει από τη δόξα του για λίγο καιρό, για να γευθώ εγώ την πληρότητά του. Ποιος είναι ο πλούτος της αγαθότητας; Ποιο είναι το μυστήριο που με περιβάλλει; Πήρα τη θεία εικόνα και Δε την φύλαξα. Παίρνει τη σάρκα μου, για να διατηρήσει την εικόνα, αλλά και για να κρίνει αθάνατη τη σάρκα. Έρχεται σε δεύτερη επικοινωνία πολύ πιο παράδοξη από την πρώτη, καθόσον τότε μεν έδωσε το καλύτερο (= το «κατ εικόνα») και τώρα παίρνει το χειρότερο (= τη σάρκα). Αυτό είναι ακόμα πιο ταιριαστό στο Θεό, αυτό είναι, για όσους διαθέτουν κρίση, ακόμη πιο υψηλό».

Τριάς υπερούσιε

Ευχή καθαγιασμού των των υδάτων.

Ποίημα Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων.

Τριάς υπερούσιε, υπεράγαθε, υπέρθεε, παντοδύναμε, παντεπίσκοπε, αόρατε, ακατάληπτε, Δημιουργέ των νοερών ουσιών και των λογικών φύσεων, η έμφυτος αγαθότης, το Φως το απρόσιτον, το φωτίζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον, λάμψον καμοί τω αναξίω δούλω σου,φώτισόν μου της διανοίας τα όμματα, όπως ανυμνήσαι τολμήσω την άμετρον ευεργεσίαν και δύναμιν. Ευπρόσδεκτος γενέσθω η παρ’ εμού δέησις διατον παρεστώτα λαόν, όπως τα πλημμελήματά μου μη κωλύσωσιν ενθάδε παραγενέσθαι το άγιόν σου Πνεύμα, αλλά συγχώρησόν μοι ακατακρίτως βοάν σοι και λέγειν και νυν, Υπεράγαθε, Δοξάζομέν σε Δέσποτα φιλάνθρωπε, Παντοκράτωρ, προαιώνιε Βασιλεύ. Δοξάζομέν σε τον Κτίστιν, και Δημιουργόν του παντός. Δοξάζομέν σε, Υιέ του Θεού μονογενές, τον απάτορα εκ Μητρός, και αμήτορα εκ Πατρός, εν γαρ τη προλαβούση Εορτή νήπιόν σε είδομεν, εν Δε τη παρούση τέλειόν σε ορώμεν, τον εκ τελείου τέλειον επιφανέντα Θεόν ημών. Σήμερον γαρ ο της Εορτής ημίν επέστη καιρός, και χορός αγίων εκκλησιάζει ημίν, και Aγγελοι μετά ανθρώπων συνεορτάζουσι. Σήμερον η χάρις του Αγίου Πνεύματος, εν είδει περιστεράς, τοις ύδασιν επεφοίτησε. Σήμερον ο άδυτος Ήλιος ανέτειλε, και ο κόσμος τω φωτί Κυρίου καταυγάζεται. Σήμερον η Σελήνη λαμπραίς ταις ακτίσι τω κόσμω συνεκλαμπρύνεται. Σήμερον οι φωτοειδείς αστέρες τη φαιδρότητι της λάμψεως την οικουμένην καλλωπίζουσι. Σήμερον αι νεφέλαι υετόν δικαιοσύνης τη ανθρωπότητι ουρανόθεν δροσίζουσι. Σήμερον ο Άκτιστος υπό του ιδίου πλάσμστος βουλή χειροθετείται. Σήμερον ο Προφήτης και Πρόδρομος τω Δεσπότη προσέρχεται, αλλά τρόμω παρίσταται, ορών Θεού προς ημάς συγκατάβασιν. Σήμερον τα του Ιορδάνου νάματα εις ιάματα μεταποιείται τη του Κυρίου παρουσία. Σήμερον ρείθροις μυστικοίς πάσα η κτίσις αρδεύεται. Σήμερον τα των ανθρώπων πταίσματα τοις ύδασι του Ιορδάνου απαλείφονται. Σήμερον ο Παράδεισος ηνέωκται τοις ανθρώποις, και ο της Δικαιοσύνης Ήλιος καταυγάζει ημίν. Σήμερον το πικρόν ύδωρ, το επί Μωϋσέως τω λαώ, εις γλυκύτητα μεταποιείται τη του Κυρίου παρουσία. Σήμερον του παλαιού θρήνου απηλλάγημεν και ως νέος Ισραήλ διεσώθημεν, Σήμερον του σκότους ελυτρώθημεν, και τω φωτί της θεογνωσίας καταυγαζόμεθα. Σήμερον η αχλύς του κοσμού καθαιρείται τη επιφανεία του Θεού ημών. Σήμερον λαμπαδοφέγγει πάσα η κτίσις άνωθεν. Σήμερον η πλάνη κατήργηται, και οδόν ημίν σωτηρίας εργάζεται η του Δεσπότου επέλευσις. Σήμερον τα άνω τοις κάτω συνεορτάζει, και τα κάτω τοις άνω συνομιλεί. Σήμερον η ιερά και μεγαλόφωνος των Ορθοδόξων πανήγυρις αγάλλεται. Σήμερον ο Δεσπότου προς το βάπτισμα επείγεται, ίνα αναβιβάση προς ύψος το ανθρώπινων. Σήμερον ο ακλινής τω ιδίω οικέτη υποκλίνεται, ίνα ημάς εκ της δουλείας ελευθερώση. Σήμερον Βασιλείαν ουρανών ωνησάμεθα, της γαρ Βασιλείας του Κυρίου ουκ έσται τέλος. Σήμερον γη και θάλασσα την του κόσμου χαράν εμερίσαντο, και ο κόσμος ευφροσύνης πεπλήρωται. Είδοσάν σε ύδατα, ο Θεός, είδοσάν σε ύδατα και εφοβήθησαν. Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω, θεασάμενος το πυρ της Θεότητος, σωματικώς κατερχόμενον, και εισερχόμενον επ’ εαυτόν. Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω, θεωρών το Πνεύμα το Aγιον, εν είδει περιστεράς κατερχόμενον και περιϊπτάμενόν σοι. Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω, ορών τον Αόρατον οραθέντα, τον Κτίστιν σαρκωθέντα, τον Δεσπότην εν δούλου μορφή. Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω, και τα όρη εσκίρτισαν, Θεόν εν σαρκί καθορώντα, και νεφέλαι φωνήν έδωκαν, θαυμάζουσαι τον παραγενόμενον, φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού, δεσποτικήν πανήγυριν σήμερον εν τω Ιορδάνη ορώντες, αυτόν Δε τον της παρακοής θάνατον, και το της πλάνης κέντρον, και τον του Aδου σύνδεσμον εν τω Ιορδάνη βυθίσαντα, και Βάπτισμα σωτηρίας τω κόσμω δωρησάμενον. Όθεν καγώ ο αμαρτωλός και ανάξιος δούλος σου, τα μεγαλεία των θαυμάτων σου διηγούμενος, συνεχόμενος φόβω, εν κατανύξει βοώ σοι.

"και εβαπτίσθη υπό του Ιωάννου είς τον Ιορδάνην"

Ευαγγέλιον κατά Μάρκον.

"Τώ καίρω εκείνω,ήλθεν ο Ιησούς από Ναζαρέτ της Γαλιλαίας,και εβαπτίσθη υπό του Ιωάννου είς τον Ιορδάνην.Και ευθέως αναβαίνων από του ύδατος,είδε σχιζομένους τους ουρανούς,και το Πνεύμα ωσεί περιστεράν καταβαίνον επ' αυτόν.Συ εί ο Υιός μου ο αγαπητός,έν ώ ηυδόκησα."

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ - ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ

Το γεγονός της Βαπτίσεως του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο λέγεται Θεοφάνεια και Επιφάνεια. Στην αρχαία Εκκλησία την ίδια ημέρα (6 Ιανουαρίου) εόρταζαν μαζί την εορτή των Χριστουγέννων και την εορτή των Θεοφανείων. Κατά τον τέταρτο αιώνα χωρίσθηκαν οι εορτές, οπότε τα Χριστούγεννα μεταφέρθηκαν στις 25 Δεκεμβρίου, την ημέρα που οι Εθνικοί εόρταζαν τον θεό Ήλιο και οι Χριστιανοί τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Επίσης λέγεται και ημέρα των Φώτων, όπως την χαρακτηρίζει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, λόγω του βαπτίσματος, του φωτισμού των κατηχουμένων και λόγω της φωταψίας.Η λέξη Θεοφάνεια προέρχεται από το αποστολικό χωρίο «Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσι, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη» (Α Τιμ. γ , 16) και έχει περισσότερο σχέση με την Γέννηση του Χριστού.

Η λέξη Επιφάνεια προέρχεται από το αποστολικό χωρίο «επεφάνη η Χάρις του Θεού η σωτήριος πάσιν ανθρώποις...» (Τιτ. β , 11) και αναφέρεται περισσότερο στην Βάπτιση του Χριστού, γιατί τότε οι άνθρωποι γνώρισαν την Χάρη της θεότητος. Γεγονός πάντως είναι ότι την ημέρα της Βαπτίσεως του Χριστού, με την εμφάνιση της Αγίας Τριάδος και την ομολογία του Τιμίου Προδρόμου, έχουμε την επίσημη ομολογία ότι ο Υιός και Λόγος του Θεού είναι ο «εις της Τριάδος», ο Οποίος ενηνθρώπησε για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους από την αμαρτία, τον διάβολο και τον θάνατο.

(Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, Δεσποτικές Εορτές)

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

«Ιησούς, ο ζωής αρχηγός
λύσαι το κατάκριμα ήκει
Αδάμ του πρωτοπλάστου,
καθαρσίων δε ως Θεός μη δεόμενος,
τω πεσόντι καθαίρεται
εν τω Ιορδάνη,
εν ω την έχθραν κτείνας,
υπερέχουσαν πάντα νουν
ειρήνην χαρίζεται».

Την καρδιά μας στον Θεό

"Δώστε εξ' ολοκλήρου τη καρδιά σας στο Θεό, όχι στο κόσμο.

Εκείνος που έχει δώσει τη καρδιά του στο κόσμο, είναι εχθρός του Θεού"

Γέροντας Παΐσιος

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επί τη πρώτη του έτους

Αντιφώνησις της Α.Θ.Παναγιότητος,

του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,

κατά τήν Δεξίωσιν επί τη πρώτη του έτους(01/01/2009).

Ιερώτατοι άγιοι αδελφοί,

Εντιμότατε κ. Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος,

Εντιμολογιώτατε Άρχων Διδάσκαλε του Γένους κ. Δημήτριε Φραγκόπουλε,
και λοιποί Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες του Θρόνου,

Αγαπητοί αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω επιπόθητα,
Κατ αρχάς ευχαριστούμεν θερμότατα, τόσον τον Ιερώτατον άγιον Χαλκηδόνος, προσφωνήσαντα εορτίως εκ μέρους της σεβασμίας Ιεραρχίας του Θρόνου, όσον και τον Εντιμολογιώτατον Άρχοντα κ. Φραγκόπουλον, ευχηθέντα τα εικότα εκ μέρους της Ομογενείας και ανταποδίδομεν τας καλάς ευχάς επηυξημένας πολλαπλασίως.
Το παρελθόν έτος εζήσαμεν και πολλάς δυσκολίας, και αρκετάς χαράς. Δεν γνωρίζομεν ποίαι ποίων είναι ευεργετικώτεραι. Ο Θεός μόνον γνωρίζει. Ημείς οφειλετικώς λέγομεν προς τον Ύψιστον: «Ευχαριστούμέν Σοι υπέρ των φανερών και αφανών ευεργεσιών των εις ημάς γεγενημένων κατά το 2008». Και βεβαίως εις Αυτόν, δια της Θεοτόκου, την πάσαν ελπίδα ημών δια το αρξάμενον 2009 ανατιθέμεθα.
Είμεθα, αγαπητοί, μικροί εις ένα κόσμον μεγάλον εις τας φαντασιώσεις του. Είμεθα ταπεινοί εις ημέρας όπου περισσεύει η «ύβρις», με την φιλοσοφικήν έννοιαν της λέξεως, την οποίαν ο Εφέσιος φιλόσοφος (Ηράκλειτος) θεωρεί περισσότερον επικίνδυνον από την πυρκαϊάν. Είμεθα ολίγοι μέσα εις ένα πλήθος αγνοούντων το Ευαγγέλιον, απ άκρου εις άκρον της γης. Είμεθα δια τον κόσμον αμελητέοι, καθ ην στιγμήν ο Χριστός ευρίσκεται εις διαρκή αναζήτησίν μας με περίσσειαν αγαπητικής φροντίδος. Συχνάκις η σμικρότης, η ταπείνωσις, το ολιγάριθμον και η άγνοια και απόρριψις μας κάμπτουν και μας δημιουργούν άγχος, αγωνίαν, κάποτε και απελπισίαν.
Όμως είμεθα οι τελευταίοι που επιτρέπεται να αγχωνώμεθα, να αγωνιώμεν η να απελπιζώμεθα. Και ως μεμονωμένα πρόσωπα, και ως Γένος, και ως Εκκλησία, καθ όλην την ιστορίαν μας, προσωπικήν και συλλογικήν, εζήσαμεν αποφασιστικήν την επέμβασιν της Θείας Προνοίας, είδομεν την ανατροπήν πολλών αρνητικών δεδομένων, ησθάνθημεν έντονον την παράκλησιν της Θείας Αγάπης, ερρύσθημεν από πολλών κινδύνων, ηδυνήθημεν να είπωμεν εις τον Κύριον: «Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν».
Ακόμη περισσότερον: ουκ ολίγας φοράς «εκ κοιλίας άδου ερρύσατο ημάς» και εκεί που εφαίνετο ότι ενδεχομένως το παν απώλετο, αίφνης «ζωή επολιτεύετο». Τοιουτοτρόπως, ο Θεός εν τη αγάπη Του απήντα πάντοτε πειστικώς εις την πίστιν μας και εβεβαίωνεν «εν χειρί κραταιά και εν βραχίονι υψηλώ» την ελπίδα μας.
Δεν είναι μυστικόν ότι οι τελευταίοι καιροί είναι κατ εξοχήν δύσκολοι δι όλην την ανθρωπότητα. Η αρξαμένη πέρυσι παγκόσμιος οικονομική κρίσις, αι κατά τόπους εντάσεις, η έξαρσις της τρομοκρατίας, τα πολλαπλασιαζόμενα θερμά επεισόδια, τόσον εις επίπεδον τοπικών κοινωνιών όσον και εις διεθνές, ασφαλώς και δεν προοιωνίζονται ανθόσπαρτον και ανέφελον το 2009.
Οι πιστοί όμως δεν παύομεν να το ονομάζωμεν, αλλά και να το εκλαμβάνωμεν και να το θεωρώμεν ως «έτος της χρηστότητος του Κυρίου», το οποίον, εις τελευταίαν ανάλυσιν, σημαίνει ότι εξ αντικειμένου είναι «έτος σωτήριον».
Απομένει από μέρους μας να οικειωθώμεν τον σωτήριον χαρακτήρα του, εμπιστευόμενοι περισσότερον τον εαυτόν μας, την ομογένειάν μας, όλον το ευσεβές Γένος μας και την Μητέρα Εκκλησίαν, το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον, εις την πρόνοιαν, την φιλόστοργον μέριμναν και την αγάπην του Θεού των Πατέρων ημών. Χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς κρατούμενα, χωρίς μικροψυχίαν.
Προς τούτοις, είμεθα βέβαιοι ότι κατά το νέον έτος η σύμπνοια, η ομόνοια, η αγάπη, η αμοιβαία εμπιστοσύνη, και ο αλληλοσεβασμός θα χαρακτηρίζουν τας σχέσεις της τε σεπτής Ιεραρχίας και του ευσεβούς πληρώματος μετά των κοινοτικών του και εκπαιδευτικών αρχών, προς εξασφάλισιν καλλίστων και θεοφιλών επιτευγμάτων εις όλους τους τομείς, προς δόξαν Θεού, εύκλειαν του ονόματος του Γένους και πολλήν χαράν πατρικήν του Πατριάρχου.
Ευχαριστούντες και αύθις, ιδιαιτέρως την περί ημάς σεβασμίαν Ιεραρχίαν, δια τε την αφοσίωσιν αυτής εις το καθήκον και εις τα ιερά συμφέροντα της ποτνίας Μητρός Εκκλησίας, και δια την καλήν και εν αγάπη και ειλικρινεία καρδίας συνεργασίαν μεθ ημών εν τη διοικήσει, ας επέδειξαν οι άγιοι αδελφοί μέχρι σήμερον, και τας οποίας έχομεν βεβαίαν την ελπίδα ότι θα συνεχίσουν και κατά το αρξάμενον νέον έτος «περισσεύοντες μάλλον» κατά τας απαιτήσεις των περιστάσεων, απονέμομεν εις όλους, κλήρον και λαόν, ολόθυμον την Πατριαρχικήν ημών ευχήν και ευλογίαν, δεόμενοι εκτενώς του Κυρίου «υπέρ ελέους, ζωής, ειρήνης, υγιείας, επισκέψεως, μακροημερεύσεως και σωτηρίας» ενός εκάστου.
Χρόνια πολλά!

Προς κάθε αρμόδιο

Ιανουάριος 2009

+ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Δρυϊνουπόλεως , Πωγωνιανής & Κονίτσης
Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Δ Ι Α Μ Α Ρ Τ Υ Ρ Ε Τ Α Ι Ε Ν Τ Ο Ν Ω Σ
Προς κάθε αρμόδιο

Μια είδηση που είχε κυκλοφορήσει προ καιρού, μου είχε φανή απίστευτη. Η είδηση έλεγε, ότι υπάρχει σχέδιο μεταφοράς των Συνοριοκών Φυλακών Δελβινακίου, Κονίτσης, Κεφαλοβρύσου, Καστανής και Πυρσογιάννης, στα Ιωάννινα.
Ήδη, όμως, τα πράγματα δείχνουν ότι η είδηση αυτή επιβεβαιώνεται. Γιατί, σταδιακά, η δύναμη των Συνοριακών Φρουρών έχει εμφανώς μειωθή. Ελάχιστοι έχουν μείνει στους ανωτέρω Σταθμούς, μέχρις ότου φύγουν και αυτοί …
Αλλά αν σκεφτεί κανείς ότι και η στρατιωτική δύναμη στην περιοχή μας έχει δραματικά συρρικνωθεί, τότε η ακριτική μας Επαρχία παραμένει ουσιαστικά αθωράκιστη.
Γιατί, όταν άρχισαν να κλείνουν τα στρατιωτικά φυλάκια (μόλις τελευταία έκλεισε και το Φυλάκιο Καστανής), σε σχετικές διαμαρτυρίες μου, είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι την φύλαξη των συνόρων την αναλαμβάνουν εφεξής οι Συνοριακοί Φύλακες.
Και είναι γεγονός, ότι για κάποιο διάστημα, πράγματι, οι Συνοριακοί περιήρχοντο την Επαρχία μας. Η παρουσία τους ήταν εμφανής. Εδώ και καιρό, όμως, δεν φαίνονται ούτε «για δείγμα», με αποτέλεσμα να προκαλήται ένα αίσθημα έντονης ανασφάλειας στον ακριτικό πληθυσμό. Γι’ αυτό :
Η ακριτική μας Επαρχία εκπέμπει S.O.S.
Γιατί, αν μέχρι τώρα, παρουσιάζονταν αλλεπάλληλα κρούσματα «εισαγωγής» από την Αλβανία τόννων ναρκωτικών, συμμοριών ποικίλων κακοποιών, εμπόρων λευκής σαρκός, αλλά και διακινήσεως κλεμμένων αυτοκινήτων κ.λ.π., μπορεί κανείς να φαντασθεί με βεβαιότητα τι πρόκειται εφεξής να επακολουθήση ...
Εξ ονόματος, λοιπόν, αυτού του χιλιοπροδομένου λαού μας διαμαρτύρομαι εντόνως. Αν οι ποικιλώνυμοι «αρμόδιοι» έχουν αποφασίσει το τέλος της ακριτικής μας Επαρχίας, τους λέω καθαρά και ξάστερα, ότι είναι «μακριά νυχτωμένοι». Η Επαρχία μας δεν προτίθεται να δεχθή «να την αυτοκτονήσουν».
Στην αναισθησία και στα ασύστολα ψεύδη των «αρμοδίων» απαντά απερίφραστα ΟΧΙ. Τα ανούσια και αυτόχρημα εγκληματικά αυτά σχέδια δεν θα περάσουν. Σ’ αυτό το σημείο, μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν Συνοριακοί από την Επαρχία μας, που ήδη έχουν φτιάξει οικογένειες και διαμένουν εδώ, και που δεν θέλουν με κανένα τρόπο να μετακινηθούν στα Ιωάννινα η, πιθανώς, και σε άλλες περιοχές.
Ζητούμε, λοιπόν, από την Πολιτεία να μας πη υπεύθυνα και τίμια τι σκέπτεται και τι σχεδιάζει για την Επαρχία μας. Ελπίζουμε να το πράξη. Εάν, όμως, κωφεύση, τότε ο λαός μας με επι κεφαλής τον Επίσκοπό του, θα αγωνισθή νόμιμα μεν, αλλά θαρραλέα και αποφασιστικά, για να κρατηθή ο τόπος αυτός, που είναι ποτισμένος με πλήθος αίμα Ελληνικό.
Το χρωστάμε κυρίως στις γενιές που έρχονται. Γι’ αυτό δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αδρανήσουμε.
Με την βοήθεια του Θεού και κάτω από την σκέπη και την προστασία της Παναγίας μας, ο κατά πάντα δίκαιος αγώνας μας θα έχη θετικό αποτέλεσμα. Να το δώση ο Θεός!
Περιμένοντας την όποια απάντηση, διατελώ άγρυπνος επί των επάλξεων του χρέους,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης
Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

Η νέα χρονιά ξεκίνησε με την "μαρτυρία αγάπης" των νεοτέρων με τους μεγαλύτερους σε ιδρύματα των Πατρών.
Δυναμική πάντα και η παρουσία του Διευθυντού Λυκείου κ. Ηλία Σκόνδρα

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ 2009

Ο των αιώνων ποιητής και Δεσπότης,

Θεέ των όλων υπερούσιε όντως,

την ενιαύσιον ευλόγησον περίοδον,

σώζων τω ελέει σου τω απείρω Οικτίρμον,

πάντας τους λατρεύοντας σοι τω μόνω Δεσπότη,

και εκβοούντας φόβω,

Λυτρωτά, εύφορον πάσι, το έτος χορήγησον.